VAY HÂLİMİZE VAY
Bizler için sporun amacı nedir?
Gençleri ve çocukları spora teşvik etmek, yetenekli çocukları keşfetmek, onları doğru eğitimle yetiştirmek ve geleceğe kazandırmaktır.
Buraya kadar her şey kulağa güzel geliyor. Fakat görünen o ki bazıları bu amacı biraz yanlış anlamış.
Sahada teknik, taktik ve altyapı sorunları dururken; yetiştirilemeyen sporcular üzerinden kupa kaldırmak başarı gibi sunuluyor.
Oysa amatör sporun başarısı yalnızca kupa sayısıyla ölçülmez. Kaç çocuğa dokunduğunuzla, kaç sporcuyu geliştirdiğinizle, kaç kulübün yükünü hafiflettiğinizle ölçülür.
Bir de işin yöneticilik kısmı var.
Bir spor kurumunu yönetmek; toplantılara katılıp boy boy fotoğraf paylaşmak ya da koltuk hesabı yapmak değildir. Yönetmek; kulüplerin mali sorunlarını bilmek, altyapı eksikliklerini görmek, sporcuların ve emek veren insanların sesini duymaktır.
Peki, kulüplerin mali sorunlarından haberdar mısınız?
Altyapı eksikliklerine tarafsız çözüm üretebilir misiniz?
Sporun içinden gelen insanların emeğini gerçekten anlayabilir misiniz?
Sorular çok; cevaplar ne yazık ki yetersiz.
Makam sevdasıyla, koltuk aşkıyla amatör spor yönetilemez. Çünkü amatör spor; emek ister, liyakat ister, samimiyet ister.
Asıl soru şudur:
Bugüne kadar spora ve spor camiasına ne kattınız?
Eğer bu sorunun cevabı koca bir hiç ise, o koltuklara talip olmanın da anlamı yoktur.
Amatör sporun geleceği; sahayı bilen, kulübün derdini anlayan, liyakatli insanların elinde şekillenmelidir.
Dükkân işletenlerin değil.
Çünkü sporun sorunlarını çözmek, her akşam Tarık Mengüç'ün "Şakşuka"sını dinleyip şakşuka yemekle olacak iş değildir.
Bu işin şakşukası değil; emeği, ahlakı, liyakati ve sahadaki karşılığı olmalıdır.
Yoksa gerçekten...
Vay hâlimize vay...
Çağrı ÇANTAL