Ben dilini duydunuz mu hiç? Eminim duyanlarınız olduğu kadar hiç duymayanlarınız da vardır. Sorunların çözümünde en büyük fayda sağlayan yöntemlerden biri de “Ben” dili ile konuşmaktır.
Bu işin bu kadar etkili olmasının sebebi nedir? İçinde suçlama olmamasıdır. Yani siz ister annenizle, ister babanızla, ister kardeşinizle isterseniz de hayatınızdaki kişi ile ilgili bir sorunu dile getirmek için kullanın, her zaman işe yarayacaktır. Bu işin alametifarikası karşı tarafı suçlamadan konuşmak olduğu için sizin ne hissettiğinizi karşı taraf daha iyi anlayacaktır. Karşı taraf kendini suçlamada hissetmediği için savunmaya geçmeden sizi dinleyecektir.
Yazılarımda örnekler verirken hep “Bana şunu hissettirir”, “Bu benim hoşuma gider” gibi örnekler veriyorum. Takipte olanlar iyi bilir. Bunu özellikle kullanıyorum ki zihninizde bu şekilde yer etsin.
Örneğin; hayatınızdaki kişi size sormadan bir plan yaptı. Karşı komşuyu yemeğe çağırdı ya da arkadaşlarınızla bir plan yaptı ve siz de bu aktiviteyi o gün yapmak istemiyorsunuz. Ama katılmazsanız da komşulara ya da arkadaşlara ayıp olacak. Mecburen katıldınız. Bu durum sizi sinirlendirdi ve karşı taraf ile konuşmak istiyorsunuz. İki örnek ile sorununuzu dile getirebilirsiniz.
İlki “Sen sürekli bana sormadan plan yapıyorsun ve beni sürekli ikinci plana atıyorsun.” Olsun.
İkinci cümle de “Bana sormadan plan yapman beni zor durumda bırakıyor, bundan sonraki planlarda bana da danışman daha çok hoşuma gider” gibi bir cümle kullandınız.
Bu iki cümle arasındaki en bariz fark ilkinde karşı tarafa olumsuz, eleştirel yaklaşım sergilemeniz iken ikincisinde ise sizin ne hissettiğinize odaklanmanızdır. E haliyle eleştirilen taraf haksız da olsa hemen kalkanlarını kaldırır. Duvarlarını örer. İnsanız çoğumuz böyleyiz. Biz de empati yapalım. Biri siz haksızken size yüklenmeye çalışsın. Ne kadar olgun da olsanız bir yerde siz de kendinizi savunmak istersiniz. Bir de bunun tersini düşünelim. Siz haksızsınız ve bunu size karşı taraf dile getirirken “Bu durumun beni yorduğunu hissediyorum ve bana danışırsan aramızdaki saygıyı daha net hissederim” demiş olsun. İlla ki etkilenirsiniz. Hatta bazen duyarsınız. “Ben hatalıydım, karşı taraf bağırıp çağırsa daha az kötü hissederdim. Öyle bir sustu ki kendimi gerçekten kötü hissettim” derler. İşte kişi karşıya değil kendine odaklandığı için karşı taraf daha kötü hissediyor. Tabi amacımız o kendini kötü hissetsin değil. Bizim anlatmak istediklerimizi tam olarak anlasın.
Şimdi bunları okurken birden karar verecek olanlarınız vardır. Evet ben de sürekli “Sen şöylesin, sen böylesin” gibi sen dilini kullanıyordum. Artık “Ben “ diline geçeceğim diyenler olacaktır. Fakat bazen alışkanlıklar hemen değişmez. Bir iki kereden sonra yine eski “Sen” diline geçerseniz de önemli değil. Değişim bazen zaman alır. Siz “Ben” dilini kullanmaya kararlı olun, yaşadığınız tartışmalardan sonra bu hususa dikkat etmeye çalışın. Bir süre sonra adabınız kendiliğinden bu olacaktır.
Ayrıca ben dilinin en sevdiğim tarafı da kendini merkeze almaktır. Zihniniz “Ben” dili ile kendine odaklanırken “Sen” dili karşı odaklıdır. Hayattaki en önemli unsur da her zaman kendiniz odaklı olmanızdır. Tabi ki bencillikten bahsetmiyorum. Ama önce ben demek her zaman doğru olandır.
Ben dilini hayatınıza geçirdikten sonra çözümlerin nasıl daha kolay olduğunu göreceksiniz. Gördükçe de şaşıracaksınız. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere hoşçakalın.