İnsan Olmaya Geldim

“İnsan olmaya geldim…”

Aslında hayatın en sade ama en derin cümlelerinden biri bu. Nerede olduğumuz, hangi işi yaptığımız, hangi makamda bulunduğumuz elbette önemlidir. Ama bütün bunlardan önce insan olabilmek daha önemlidir.

İnsanı insan yapan sadece düşünmesi, konuşması ya da çalışması değildir. İnsanı insan yapan; adil olması, vicdanlı davranması, karşısındakini anlamaya çalışmasıdır.

Biz insanı nerede tanırız?

İşinde tanırız.
Sohbetinde tanırız.
Bir çocuğa nasıl davrandığında tanırız.
Gücü varken nasıl davrandığında tanırız.
Kendisinden farklı düşünen birine nasıl yaklaştığında tanırız.

Sporun içinde olunca insan çok farklı karakterlerle karşılaşıyor. Spor sadece kazanmak ya da kaybetmek değildir. Spor; emeği, sabrı, saygıyı, ekip olmayı ve insan ilişkilerini öğreten bir alandır.

Bir süre sonra insanları sadece sözlerinden değil, davranışlarından tanımaya başlıyorsunuz. Hatta bazen yürüyüşünden, bakışından, bir çocuğa yaklaşımından bile nasıl biri olduğunu anlayabiliyorsunuz.

Çünkü sporun içinde insan, zamanla insan sarrafı oluyor.

Bir futbol maçını düşünelim. Sahadaki her oyuncu değerlidir. Ama sadece bireysel yetenek yetmez. Takım olmak gerekir. Birlik olmak gerekir. Oyuncusu, antrenörü, yöneticisi ve lideriyle aynı hedefe yürüyebilmek gerekir.

Eğer birlik yoksa başarı eksik kalır.
Eğer adalet yoksa emek eksik kalır.
Eğer insanlık yoksa kazanılan şeyin anlamı da eksik kalır.

Bazen bir liderin ya da yöneticinin sunduğu en büyük imkân para, tesis ya da malzeme değildir. Bazen en büyük destek, insana değerli olduğunu hissettirmektir. Fikrinin dinlenmesi, emeğinin görülmesi, yanında durulduğunu bilmesi insana güç verir.

Sonuçta hepimiz özde insanız. Nerede olduğumuz, hangi görevde bulunduğumuz, hangi unvanı taşıdığımız bir yere kadar önemlidir. Asıl önemli olan, bütün bunların içinde nasıl bir insan olarak kaldığımızdır.

Nimri Dede’nin dediği gibi:

“Varlık dağlarını delip geçerek,
Düzde ben bir insan olmaya geldim,
Serimi meydana koymaya geldim…”

Belki de hayatın özü budur:
Ne yaşarsak yaşayalım, hangi yoldan geçersek geçelim, insan kalabilmek.

Buket Pelin UZUN